Keuzestress bij het starten van je eerste onderneming.

Je hebt het besluit genomen je eigen bedrijf te beginnen. Je moet je baan nog opzeggen, maar dat doe je zodra je weet wat voor bedrijf je gaat starten. Heus. Echt waar. Je wilt je alleen maar goed voorbereiden, je wilt je tenslotte niet zomaar in een avontuur storten. Dus wat doe je? In het kader van inspiratie opdoen bezoek je fora, ga je naar beurzen, je kijkt eens in de Nationale Franchise Gids. Je vraagt je af tegen welke alledaagse problemen en ongemakken je aanloopt waar nog geen oplossing voor bedacht is. En op een dag…

Je hebt een geweldig product bedacht. Ja, dàt ga je in de markt zetten! Hoewel, je hebt zo vaak goede ideeën voor producten, misschien is dàt je kracht wel. Je gaat als creatieve windhoos voor ànderen producten bedenken! Yes! Dat is het helemaal! Maar ja, dan gaat die ander er met het grootste gedeelte van de poen vandoor. Stom! Dat je daar niet eerder aan gedacht hebt! Je laat ànderen producten bedenken, die jij dan gaat vermarkten! Logisch toch? Wat weten die uitvinders en creatieven nu van deals sluiten? Hmmmm aan de andere kant, zelf heb je ook niet zo veel zin om die wereldvreemde nerds om de haverklap te woord te moeten staan. Ach! Dat je dààr niet eerder aan gedacht hebt! Web2.0! Duhuuh… Je wordt een intermediair tussen de uitvinders en producenten. Alles online, uiteraard. Want we gaan natuurlijk niet zelf met een koffertje vol andermans spullen langs de fabrieken en merken. Nee, zo’n site runnen doe je binnen je 4-urige werkweek, en met de opbrengsten kun je dan eindelijk naar Ibiza verhuizen om die langgekoesterde surfschool te beginnen…

Een mens zit vreemd in elkaar. We willen meer dan we kunnen doen in de tijd die we hebben. En daar hebben ze wat op gevonden. Het heet keuzes maken. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben daar niet altijd even goed in. De keuze voor het een houdt automatisch in dat je het ander dus niet gaat doen. Tja, en ondertussen zijn we als de dood om de boot te missen.

Ik kom dit soort vraagstukken vaak tegen bij ondernemers die bij me aankloppen voor een spreekwoordelijke schop onder het zitvlees. Wie niet durft te kiezen, verlamt zichzelf. Mijn eigen coach heeft het me ooit eens zo uitgelegd:

“Je zit vast in het hier en nu. Het hier en nu is een grote ronde kamer met een oneindig aantal deuren, die allemaal naar een doel, een daar en dan leiden. Nieuwsgierig als je bent, doe je iedere deur even open om te zien wat er achter zit. Je wilt de juiste keuze maken als het gaat om je eigen toekomst. Achter sommige deuren zit iets wat je interessant vind, achter andere deuren zie je niets wat je kan bekoren. De deuren die je wel interessant vind ga je door en je loopt een stukje in die gang, maar omdat je bang bent om iets te missen, loop je na een tijdje weer terug om te zien wat er achter die andere deuren zit. Keer op keer loop je een stukje die gang in, op zoek naar het ultieme geluk. Maar omdat je dat niet snel genoeg tegenkomt, loop je keer op keer weer terug naar die grote ronde kamer met dat oneindig aantal deuren. Je bent weer terug bij af.”

Klabam! In your face, mister! Hoe logisch het ook achteraf allemaal klinkt, op het moment dat je vastzit in het hier en nu heb je echt een ander nodig die je dat even heel goed duidelijk maakt. maar dan nog blijf je met twee drempels zitten:

Als je de keuze voor het één maakt, sluit je automatisch het andere uit. Dat geeft je het gevoel van beperking. En als ondernemers ergens een hekel aan hebben, is het beperking. Daar houden ze niet van, daar worden ze een tikkie recalcitrant van.
Jouw ideeën zijn je kinderen, zo voelt het tenminste. Je kunt het niet over je hart verkrijgen de één boven de ander stellen.

Hoe los je dat nou op? De auteur van Escape From Cubicle Nation, business coach
Pamela Slim geeft daar de volgende bijzonder eenvoudige oplossing voor:

Wat menig beginnend ondernemer nog wel eens vergeet, is dat het bedrijf dat je start zeker niet het bedrijf hoeft te zijn waarmee je het pensioen gaat halen. Dat ‘werknemersdenken’ is zoooooooooo vorige week! Als je dit eenmaal beseft, gaat er een wereld voor je open. Deze keuze hoeft dus helemaal niet te betekenen dat je de andere keuzes niet meer op een later moment alsnog kunt maken!

Neem je hond mee naar het strand. Als je geen hond hebt, leen je er één van de buren en als je ten oosten van Utrecht woont ruil je het strand in voor het bos. Even lekker een uurtje de wind door je hersenpan laten gaan, en als je thuis komt ga je er eens goed voor zitten. Pak een groot wit vel papier en een flinke zwarte stift en schrijf alle ideeën op die je zich momenteel hebt. Het maakt niet uit hoe grotesk of belachelijk die ideeën zijn, gewoon opschrijven die hap.

Op een tweede vel schrijf je alle criteria op die voor jou persoonlijk op dit moment van belang zijn. Als je net ontslagen bent en je hebt inkomen nodig, zou “de snelste weg naar geld” een criterium kunnen zijn. Maar als je 25 jaar vooral bezig bent geweest met oppervlakkige materiële zaken, zou “iets betekenen voor de wereld” een criterium kunnen zijn. Andere criteria zouden bijvoorbeeld kunnen zijn:

• De snelste weg naar een groot marktaandeel
• Doen wat je het liefste doet
• Het makkelijkst uit te voeren
• Het eenvoudigst uit te leggen op een verjaardag
• Te starten met de minste investeringen
• Grootste kans op succes
• Grootste impact op het leven van anderen
• Gegaranderd van huis uit kunnen werken
• Grootste kans om de kinderen om half vier uit school te kunnen halen
• Grootste kans op internationaal succes

Het zijn maar een paar voorbeelden die voor iedereen ook weer een andere defenitie kunnen hebben. Het gaat erom dat het JOUW criteria van DIT moment zijn. Over een paar jaar kunnen je criteria drastisch veranderd zijn.

Nu pak je uit je lijst van citeria twee of drie criteria waar jouw nieuwe bedrijf absoluut aan moet voldoen. Waar geen onderhandeling over mogelijk is, dat je nog liever je schoen opeet dan daar consessies over te doen. Geef ieder idee een rapportcijfer op de citeria en tel de scores bij elkaar op.

Je lijstje zou er als volgt uit kunnen zien:

Is het zo eenvoudig? Ja, het is zo eenvoudig. Door op deze manier heel analytisch naar al je ideeën te kijken, neem je automatisch wat afstand van je enthousiasme en dwing je jezelf om heel nuchter naar de feiten te kijken. Door objectieve criteria los te laten op je ideeën scheidt je de emotie van de keuze.

Wat menig beginnend ondernemer nog wel eens vergeet, is dat het bedrijf dat je start zeker niet het bedrijf hoeft te zijn waarmee je het pensioen gaat halen. Dat ‘werknemersdenken’ is zoooooooooo vorige week! Als je dit eenmaal beseft, gaat er een wereld voor je open. Deze keuze hoeft dus helemaal niet te betekenen dat je de andere keuzes niet meer op een later moment alsnog kunt maken!

Dit eerste bedrijf kan je voldoende financieel fundament geven voor één van je wildere plannen. Het netwerk dat je in de ene activiteit opbouwt kan wel eens heel erg goed van pas komen in je volgende onderneming. Ondernemerservaring kun je misschien beter opdoen in een activiteit met een laag risicoprofiel, zodat je gepokt en gemazeld bent voor je high potential startup!

Als je niet al je ideeën tegelijk kunt uitvoeren, dan doe je ze toch lekker één voor één? Eén ding is zeker: Als je je ideeën niet tot uitvoering brengt omdat je jezelf tegenhoudt door keuzestress, komt uiteindelijk helemaal niets van z’n plek.